Skolyoz korsesi sürecini bir ebeveynin gözünden dinleyin.
Bu röportajda, skolyoz korsesi kullanım sürecinde yaşanan deneyimler ve günlük hayata etkileri paylaşılmaktadır.
Ben açıkçası bu durumu fark etmemiştim. Sare’nin öğretmeni, ‘Yürürken sende bir duruş bozukluğu var.’ demiş. Her gün gördüğüm çocuğumda bunu fark etmediğim için çok üzülmüştüm. Sare eve geldi ve, ‘Anne, bende bir duruş bozukluğu mu var? Öğretmenim söyledi.’ dedi. ‘Ben hiç fark etmedim kızım, bir doktora gideriz.’ dedim.
Behçet Uz Hastanesi’ne gittik, durumu anlattık. Doktor odaya girer girmez, ‘Evet, var. Röntgen çekelim, bir skolyoz kontrolü yapalım.’ dedi. Röntgen çekildi ve skolyoz olduğu görüldü. ‘Hiç zaman kaybetmeyin, bu süreç Behçus Hastanesi’nde ilerlemez. Size 9 Eylül Üniversitesi Hastanesi’ne gitmenizi tavsiye ederim.’ dedi.
Sınav süreci tamamlanınca artık içim rahat etmedi ve “Bir doktora götürelim,” dedim. Gittiğimizde röntgen çekildi. O an gerçekten başımızdan kaynar sular döküldü. Çünkü o röntgenle birlikte skolyoz teşhisi kondu.
Sare, 6 ay boyunca korsesini düzenli kullandı, neredeyse hiç çıkarmadı. Duş dışında hep taktığı için belki birkaç kez çıkarmıştır. 6 ay sonunda kontrole gittiğimizde Ömer Hoca çok iyi ilerleme kaydettiğimizi söyledi. O an tüm korkularımız gitti, adeta yeniden doğmuş gibi olduk.
Benim en çok takıldığım konu ise, öğretmeninin fark ettiği şeyi benim fark etmemiş olmamdı. Bu durum bende büyük bir vicdan azabı yaratmıştı.
İlk çıktığımızda kızımla birlikte ağlayarak eve gittik. Çünkü dokunduğumda bana çok sert gelmişti. Sare ise daha ilk dakikalardan elleriyle çıkarmaya çalıştı. ‘Kullanamam’ dedi. Açıkçası birkaç gün, hatta bir hafta–on gün kadar çok zor geçti.
Bunun doğal bir süreç olduğu ve zamanla alışacağımı söylendi. Başta kabullenmekte zorlandık. Günler geçtikçe Sare, ağrılarının hafiflediğini fark etti. Alışma süreci zorlu olsa da şikayetleri azaldıkça ben de ‘Demek ki daha da iyiye gidecek’ diye düşündüm.
Düzenli kullanmaya başladı. Altı ayın sonunda ölçülerde olumlu sonuç görünce korsesine sarıldı. Ona faydasını bizzat hissetti, üstelik bunu doktorundan da duydu. Mutlu olunca şikayetleri bıraktı.
Bir özgüven geldi Sare’ye. Duruş bozukluğu olduğunu öğrendiğinde, kız çocuğu olduğu için biraz üzülmüştü. Bana belli etmemeye çalışsa da, onu sık sık aynanın karşısında görmeye başladım. Kendini kontrol ediyor, ‘Yanlış mı duruyorum? Eğriliğim çok mu?’ diye düşünüyordu. Bu düşünceler fark etmeden bilinçaltına yerleşmişti.
Korse tedavisinden sonra, Ömer Hoca omuzlarının eşitlendiğini söyledi. Önceden biri biraz yukarıda, diğeri biraz aşağıdaydı. Bunu duyunca Sare çok mutlu oldu. Gerçekten özgüveni yerine geldi. Başlarda çok ağlamıştı ama korsenin faydalarını gördükçe yüzü gülmeye başladı.
İkinci ortezimizdeyiz. Gerçekten iyi ki doktorumuz bizi yönlendirmiş, iyi ki de gelmişiz. Hatta doktorumuz bize şart koşmadı; sadece tavsiye etti, ‘Dilerseniz başka yerlere de gidebilirsiniz’ dedi. Ben de hiçbir şey bilmediğim için, doğrudan onun yönlendirmesiyle buraya geldim.
Ortez uzmanı ile tanıştık, sonra sizinle tanıştık. İkinize de çok teşekkür ederim. Ne zaman arasam telefonun ucundaydınız, mesajlarıma her zaman dönüş yaptınız, aradığımda cevap verdiniz. Bu bizim için çok önemliydi. Süreci yaşayan bir ebeveyn olarak, çözüm bulmak için buraya geliyorsunuz ve aradığınızda ya da yazdığınızda karşınızda sizi anlayan insanlar olması çok kıymetli. Bu konuda bize empatiyi en yüksek şekilde hissettirdiniz.
İyi ki yollarımız kesişmiş, iyi ki yönlendirmişler, iyi ki gelmişim ve sizlerle tanışmışız. Çok güzel bir süreç ilerlettik. Mutluyuz çünkü önümüzü görmeye başladık, kızımdaki iyileşmeyi bariz bir şekilde görebiliyoruz. Ebeveynlerin daha dikkatli olması gerektiğinin altını çiziyorum. Kendimi dikkatli bir anne olarak görüyordum ama fark edememişim. Bu konuda üzgündüm. Şimdi ise önümüz açık, iyi ilerliyoruz.
Benim tavsiyem, kimse böyle bir durumla karşılaştığında çok üzülmesin. Ben ilk duyduğumda çok üzülmüştüm çünkü ‘skolyoz’ kelimesini duymuştum ama içeriğini açıkçası pek bilmiyordum. Hiç ilgilenmemiştim. Yakın çevremde de böyle bir durum olmadığı için insan empati yapamıyor, kelimeyi duyup geçiyorsunuz.
Teşhis konulduğunda ilk iş olarak Google’dan araştırma yaptım, ama bu bir hataydı. Kesinlikle yapmasınlar. Onun yerine doğrudan uzman bir hekimle iletişime geçip randevularını alsınlar. Karalar bağlamasınlar. Düzenli korse kullanımıyla sonuç almak mümkün.
Buna ek olarak egzersizler de çok önemli. Biz de bu süreçte kurallara çok sıkı uyarak ilerledik. Başta istemedi, ‘Skolyozum yok’ dedi, korsesini kullanmak istemedi, hatta ağladı. Ama zamanla kabullendi. Sürecin iyi ilerlediğini görünce artık mutlu.